Vertrouwen is verwachten

‘Verwachtingen kunnen leiden tot teleurstellingen. Dus ik doe niet meer aan verwachtingen. Geen verwachtingen, maar wel plezier bij alles wat ik doe. Dat is mijn nieuwe levensvisie en daar voel ik me super bij!’ schreef ze me.

Ze zette me aan het denken. Hoe zou het zijn als ik geen verwachtingen meer had? Maar alleen plezier? Hoe werkt dat dan in het contact met mensen waar ik leiding aan geef? Hoe is dat dan in mijn relatie met mijn kinderen? Hoe zou het zijn als ik geen verwachtingen meer van mijzelf had voor dit nieuwe jaar.

Alleen plezier. Want alles valt mee. Als je niets verwacht, kan het alleen maar beter worden. Het klinkt aanlokkelijk. Wel lekker eigenlijk.

Geen onzekerheid of hij wel doet wat hij belooft. Geen boosheid over misbruik van vertrouwen omdat zij iets tegen me gebruikt wat ik haar in vertrouwen vertelde. Geen verlies van zelfvertrouwen omdat ik tóch niet heb gedaan wat ik me voorgenomen had.

En toch is dat geloof ik niet hoe ik het wil.

Ik wil graag voluit kunnen hopen en vertrouwen op een mooi nieuw project. En ik ben bereid me teleurgesteld te voelen als die kans mijn neus voorbij gaat.

Ik wil durven vertrouwen op een jonge nieuwe medewerker die een belangrijk project helemaal alleen gaat trekken. En ik ben bereid de brokken op te ruimen, in het geval het misloopt.

Ik wil mijn kinderen stimuleren om het beste uit zichzelf te halen en daar hard voor te werken. En ik ben bereid het verdriet te voelen van hen en van mijzelf, mocht het gewenste resultaat uitblijven.

Ik wil mijzelf uitdagen om nieuwe dingen te ontdekken en te leren wat ik nu nog niet goed kan. En ik ben bereid de pijn van kapotte knieën en een gebroken hart te verdragen als ik struikel.

Misschien gaat het bij nieuwe plannen en grote verwachtingen niet zozeer over: hoe graag wil je dat dit gebeurt? Maar veel meer over de vraag: wat ben je bereid te doorstaan.

Comments are closed.