Over mij

Mijn missie

Meer menselijkheid in organisaties. Daar ga ik voor.

fotorwsworkshop

Ik geloof dat het leiden van organisaties meer vergt dan managementtheoriën en excelsheets. Dat mensen niet veranderen omdat er een sluitende business-case ligt. En dat je betrokkenheid van medewerkers niet realiseert door een hogere bonus of een grotere auto.

Ik geloof  dat mensen graag hun beste zélf willen zijn. Dat ze graag ergens bij horen en vól gaan voor een organisatie waar ze de ruimte krijgen om te zijn wie ze werkelijk zijn. Waar ruimte is voor menselijkheid, voor emoties en voor ongemakkelijke gesprekken. Waar échte resultaten geboekt worden door échte gesprekken te voeren over functioneren en excelleren.

Ik geloof dat leiders de opdracht hebben om deze omgeving voor hun medewerkers te scheppen. En dat zij daar zelf ook gelukkiger én effectiever van worden. Ik geloof dat menselijkheid in organisaties leidt tot meer creativiteit, meer innovatie en meer resultaten. Daar wil ik aan bijdragen door leiders te helpen hierin het moedige voorbeeld te zijn.

Mijn aanpak

  • Altijd op maat gemaakt
  • Methodische aanpak op basis van brede werkervaring ervaring & gedegen theoretische kennis
  • Geïnspireerd door brede nieuwsgierigheid & wetenschappelijke basis
  • Altijd lekker concreet & praktisch toepasbaar

Mijn achtergrond

Studeerde bedrijfs- en consumentenwetenschappen aan de Universiteit Wageningen. ‘Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg‘, was hier denk ik zo’n beetje uitgevonden. Met beide benen in de Wageningse klei, hoewel in deze studierichting meer figuurlijk dan letterlijk. Heb nooit écht geleerd hoe het zit met koeien, maar wél een liefde voor de life sciences opgedaan. En geleerd hoe je ingewikkelde dingen gewoon concreet vertaald naar elke dag.

Deed er een lerarenopleiding geschiedenis naast. Een uit de hand gelopen hobby. Ik hield van het vak geschiedenis en volgde een jaartje colleges. Dat vond ik zo leuk, dat ik de hele opleiding afmaakte. Nooit voor de klas gestaan, behalve dan die MAVO-3 stageklas, waar één van de jongens aan me vroeg: ‘Juf (ja, hij zei ‘juf’ tegen me), waarom moeten we al die dingen over de tweede wereldoorlog eigenlijk leren? Dat is echt zó lang geleden‘. Ja, dat is zo. Maar als je niet weet waar je vandaan komt, hoe moet je dan ooit begrijpen waar je nu bent? Altijd een beetje ‘juf’ gebleven. Ik doe niets liever dan uitleggen hoe ingewikkelde dingen in elkaar steken en anderen helpen ontwikkelen.

Ging na mijn studie werken bij een Europese groep van koffiebranderijen in Antwerpen. Vol ambitie en met de vaste overtuiging dat je mét elkaar de beste oplossingen kunt bedenken. Kwam er al gauw achter dat werken in België héél anders is dan in Nederland. En ook dat mensen helemaal niet perse gaan werken op de bedrijfskundig meest verantwoorde manier. Zelfs niet als je die met ze samen hebt ontworpen.

Om beter te begrijpen hoe mensen dan wél werken, startte ik met Arbeids- en Organisatiepsychologie. Elke zaterdagmorgen verdiepte ik me in de boeken. Loved it. Werkte door de week inmiddels als consultant en certificatie-auditor bij SGS. Een groot, internationaal (en nogal onbekend) Zwitsers concern, gespecialiseerd in kwaliteitszorg en -inspecties. Mijn aangeboren nieuwsgierigheid werd maximaal bevredigd. Bij mijn klanten in de levensmiddelenindustrie, grote overslagbedrijven in de Rotterdamse haven maar ook bij onderzoeksinstituten, mocht ik alles vragen en zien. Om hen te helpen ISO 9000 in te voeren, of te voldoen aan de voedselveiligheidsrichtlijn HACCP. Of om te beoordelen of ze certificaat-waardig waren. Mooie tijden.

Als afgestudeerd bedrijfskundige én psycholoog maakte ik de overstap naar de overheid. Een paar jaar publieke sector leek me een mooie aanvulling op mijn CV. Ik kende niemand die ambtenaar was. Geen idee hoe de overheid werkte. Maar het was heerlijk om op de fiets naar mijn werk te kunnen en niet meer door heel Nederland in de file te staan met mijn lease-auto. En de combinatie van mijn professionele ambitie én onze kinderwens wilde ik best een paar jaar bij de overheid verwezenlijken. Ik startte als organisatie adviseur, maakte vervolgens de overstap naar lijnmanager, gaf jaren leiding aan adviseurs, professionals en administratieve medewerkers.

Greep de kans om een uniek en groot veranderprogramma te leiden met een flinke bezuiniging én een heel nieuwe manier van werken. Zag soms op tegen de omvang mijn de opgave. Leerde dat je door stap-voor-stap te bewegen altijd voortgang maakt. En hoe mensen te inspireren hun werk anders aan te pakken, zonder dat ik daarvoor de bevoegdheden had. Mijn laatste tijd in loondienst bracht ik door als hoofd van een grote HR-afdeling van 100 medewerkers met de opdracht om verbinding te brengen in deze nieuwe gefuseerde afdeling.

Toen ik alles had gedaan wat ik wilde bij de overheid, zegde ik mijn baan op en begon voor mijzelf. Twee maanden later viel Lehman Brothers om en begon de financiële crisis. Het was spannend, maar soms moet je iets doen, omdat je voelt dat het tijd is. In het begin was mijn focus vooral gericht op P&O-ers. Werkte als interimmanager en trainer op HR-gebied. Maar al snel breidde dat uit en vroegen mijn klanten me om organisatie-advies en om bijeenkomsten te begeleiden. Ging me steeds meer verwonderen over het feit dat mensen zo weinig van zichzelf laten zien op hun werk. Verwonderen, maar ook opwinden. Al dat verloren talent. Dat wel thuis wordt aangewend om kinderen op te voeden en huizen te kopen en verantwoordelijke besluiten te nemen voor familie en buurt. Maar op je werk je jas uitdoen en je functie aantrekken en geen verantwoordelijkheid meer kunnen of durven nemen. Jezelf verstoppen. Je kwetsbaarheid en ook je kwaliteiten.

Zag in 2012 een TEDtalk via een linkje op Linkedin van Brené Brown. Ik geef toe, ik had in die tijd een kleine TEDtalk verslaving en zag er velen in een week. Maar deze intrigeerde me steeds weer en kon het niet laten het steeds weer te bekijken. Hier was een vrouwelijke professor die precies zei wat ik steeds al voelde, maar waar ik geen woorden aan kon geven. Die begreep waarom mensen zichzelf verstoppen achter een masker van stoerheid of onverschilligheid of perfectionisme. Precies wat ik ook al jaren opmerkte. En ze had het nog wetenschappelijk onderzocht, ook! Bestelde haar boeken bij Amazon. Nog niets in Nederland vertaald, geen kracht van kwetsbaarheid of moed van imperfectie. Ik las haar werk, zocht contact en ontdekte dat ze trainingen gaf voor helping professionals in Amerika. Ik was geen helping professional en nog nooit in Amerika geweest. Maar ik ging toch en volgde haar training.

Werd de eerste gecertificeerde Brené-Brown facilitator in Europa en gebruikte haar werk over kwetsbaarheid, verbinding en moedig leiderschap meer en meer in mijn advies, mijn coaching, mijn werk als interimmanager. Het is zoals met elk patroon: als je het eenmaal ziet, dan kun je het niet meer niet zien. Volgde nog vele andere trainingen en opleidingen in de afgelopen jaren. Nogal eigenwijs volgde ik mijn eigen nieuwsgierigheid en combineerde bedrijfskundige economie met Acceptance and Commitment Therapie. Positieve psychologie met Theory U. Deep Democracy met Mindful Selfcompassion. The Science of Happiness met Patrick Lencioni’s vijf frustraties van teamwerk.

Schreef een boek over De Menselijke Organisatie. In een villa op Bali waar we met ons gezin 6 weken zomervakantie doorbrachten. Zat elke ochtend om 7 uur achter mijn laptop aan de tafel op het terras. Om 11 uur ontbeten we met bananenpannenkoekjes en daarna vierden we vakantie. Scheurden rond op onze scootertjes. Verkenden de rijstvelden, snorkelden in het rif of plonsden gewoon in ons eigen zwembad. Na vier weken was het boek af. Wat een heerlijke tijd. Het schrijven én genieten. Ik zou het zo weer doen. Misschien dóe ik het wel weer.

Ben altijd aan het werk voor meer menselijkheid. Voor meer uitnodiging aan mensen om een beetje meer van zichzelf te laten zien. Naar meer kennis en inzicht ook en onderbouwing van de positieve effecten voor mensen én organisaties. Naar meer wetenschap én meer gevoel. Schrijf en spreek er graag over. Draaf soms een beetje door.

Teach what I need to learn.